تبلیغات
قالب در دست ساخت است و به دلیل پاره ای تغییرات ممکن است نمایش محتوا با مشکل همراه باشد - شعر "مرثیه" احمد شاملو
 
آخرین مطالب
 
پیوندهای روزانه
شعر "مرثیه" احمد شاملو

برای نوروزعلی غنچه

 راه

  در سکوتِ خشم

                     به جلو خزید

و در قلبِ هر رهگذر

غنچه‌ی پژمرده‌یی شکفت :

 

« ـ برادرهای یک بطن !

    یک آفتابِ دیگر را

    پیش از طلوعِ روزِ بزرگش

    خاموش

            کرده‌اند ! »


 

و لالای مادران

بر گاه‌واره‌های جنبانِ افسانه

                                    پَرپَر شد :

 

« ـ ده سال شکفت و

                           باغش باز

                                      غنچه بود

 

پایش را

         چون نهالی

در باغ‌های آهنِ یک کُند

                              کاشتند

 

مانندِ دانه‌یی

به زندانِ گُل‌خانه‌یی

قلبِ سُرخِ ستاره‌یی‌اش را

                                 محبوس داشتند.

و از غنچه‌ی او خورشیدی شکفت

تا

  طلوع نکرده

               بخُسبد

چرا که ستاره‌ی بنفشی طالع می‌شد

از خورشیدِ هزاران هزار غنچه چُنُو

و سرودِ مادران را شنید

که بر گهواره‌های جنبان

                             دعا می‌خوانند

و کودکان را بیدار می‌کنند

تا به ستاره‌یی که طالع می‌شود

و مزرعه‌ی بردگان را روشن می‌کند

سلام

      بگویند

و دعا و درود را شنید

از مادران و از شیرخوارگان ؛

و ناشکفته

            در جامه‌ی غنچه‌ی خود

                                          غروب کرد

تا خونِ آفتاب‌های قلبِ ده‌ساله‌اش

ستاره‌ی ارغوانی را

                         پُرنورتر کند . »

 

 

وقتی که نخستین بارانِ پاییز

عطشِ زمینِ خاکستر را نوشید

و پنجره‌ی بزرگِ آفتابِ ارغوانی

                                      به مزرعه‌ی بردگان گشود

تا آفتاب‌گردان‌های پیشرس به‌پا خیزند ،

 

برادرهای هم‌تصویر !

برای یک آفتابِ دیگر

پیش از طلوعِ روزِ بزرگش

                               گریستیم

 

مهر ۱۳۳۰

 


احمد شاملو

از دفتر شعر "آهن ها و احساس"




مرتبط با: شعر/احمد شاملو ,
می توانید دیدگاه خود را بنویسید
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.